Hoe mijn comeback sinds mijn fietsongeval al verlopen is...

Focus op genieten

Het opnieuw opbouwen na het ongeval in april verliep niet zo vlot als misschien lijkt. Ondertussen is mijn conditie bijna hetzelfde als voordien, maar daar is al heel wat moeite aan vooraf gegaan. Zeker in het begin miste ik soms motivatie om tempotrainingen op een trager tempo dan voorheen af te werken. Ten eerste wou ik meer de focus leggen op 'genieten' van mijn trainingen omdat ik vroeger sommige tempotrainingen gewoon puur op karakter liep omdat ik bv. echt niet graag 400'en deed. Ten tweede haalde ik dikwijls mijn tempo's niet. Dat was vermoedelijk niet omdat ik het niet kon, maar omdat mijn hoofd zei: 'Het is nu nog te vroeg om deze tempo's al opnieuw te kunnen lopen. Dat komt binnenkort wel weer terug.'

Lange tijd geen motivatie uit wedstrijden

Ik ben een atlete die veel motivatie haalt uit succeservaringen op wedstrijd. Die heb ik heel lang moeten missen wat zeker een domper was voor mij... Eind juli was ik eindelijk klaar om mijn geliefde pisteseizoen te openen in Bern. Na de stage met mijn vriend en trainer in de buurt van de Thuner- & Brienzersee in Zwitserland zou ik voorzichtig mijn conditie kunnen testen op de 3000m. Daar had ik niet de kans om naar huis te gaan met een gefaald gevoel door Belgische concurrentie die op dat moment sowieso een pak verder zou staan dan mij.

Klaar voor comeback

Uiteindelijk kon ik het wel een meevaller noemen! Ik liep heel de wedstrijd aan de leiding en liep toch solo naar een tijd van 10'15". Enerzijds was ik hier super tevreden mee en anderzijds wist ik dat ik niet alles gegeven had door schrik voor de man met de hamer. Maar het was duidelijk! Het weekend erna zou ik mijn Belgische comeback maken in Kessel-Lo. Ik wist dat een verbetering van PR (9'55"70) er kon in zitten. 

Persoonlijk record

Samen met Elise Van Raemdonck en Elke Godden sprak ik af dat we elke ronde iemand anders de kop zouden laten trekken. Uiteindelijk nam Elke de eerste ronden de leiding. Daarna nam Elise over. Toen het een ronde later mijn beurt was, kwam er geen gaatje om tussen te kruipen. Ik zat vast door een meisje dat naast mij liep. Jimmy riep al vrij snel dat we niet meer op schema zaten om onze tijd te halen. Toen Elise dit hoorde, versnelde ze stevig. Ik kon haar amper nog volgen, maar wist dat het zou moeten om een mooie eindtijd te halen. Na enkele ronden vertraagde ze terug een beetje waardoor ik de kans had om opnieuw op adem te komen. Zo kon ik de laatste ronden opnieuw versnellen en mijn PR met enkele honderdsten verbeteren (9'55"06).

Pisteseizoen afronden

Gisteren was het jammer genoeg al tijd voor mijn derde en laatste pistewedstrijd van het seizoen. Het was een gemixte 5000m in Lier met geen vrouwelijke concurrentie. Er liepen ook geen mannen een tijd die in de buurt kwam van mijn PR. Dus we wisten waar we voor stonden: ik kon kiezen voor een eenzame wedstrijd of Jimmy kon me hazen voor een tijd onder 17'. Omdat ik de laatste tijd de indruk had dat ik karakter miste, wou ik erg graag mezelf 5000m (mentaal) laten afzien. 

Slechte benen

De eerste 2km liep ik eigenlijk exact het tempo dat ik graag wou aanhouden. Maar ik voelde na 1.5km al dat mijn benen het lastig hadden om het vol te houden. Vanaf 2km begon mijn tempo enorm te dalen. Mentaal was dat een lastige zaak omdat ik verwachtte dat ik sneller kon. Maar dat mijn benen niet fris zaten na een lange werkdag ervoor en een (vooral mentaal) zware dag zelf voor de wedstrijd, was niet zo verwonderlijk. 

Geen kans op wedstrijdfocus

Mijn nonkel die jarenlang heeft afgezien van kanker werd 's morgens namelijk nog begraven. Heel de dag was ik totaal niet met de wedstrijd bezig geweest. Ik was helemaal niet in stemming en voelde mij al erg moe voordat we vertrokken. Ook mijn eten en drinken juist afstemmen was niet gemakkelijk. Mijn doel om gisteren karakter te kweken voor het winterseizoen is in ieder geval wel bereikt. Op 5 ronden van het einde voelde ik me al zo verzuurd dat ik al dacht aan uitstappen. Ik probeerde die gedachte te verdrijven en een zo snel mogelijk tempo aan te houden. 

Mentale strijd tegen mezelf

Dat was natuurlijk het moment dat er mannen mij begonnen te dubbelen... Dat heeft geen positieve invloed op de motivatie. Op 3 ronden van het einde was ik helemaal leeg. Ik wist niet meer waar ik de energie moest blijven halen om mijn wedstrijd uit te lopen en ik zag op de klok dat een eindtijd onder de 18' lastig zou worden. Die gedachte stelde mij echt teleur! Maar ik bleef doorzetten en probeerde de laatste 200m toch nog alles uit de kan te halen. Ik kwam aan in 17'31" wat gezien de omstandigheden zo slecht nog niet was. Zeker als ik me realiseer dat ik de eerste 3km veel gemakkelijker als in Bern in 10'15" doorkwam. 

Het wordt nog erg knokken om op de Crosscups met de toppers mee te kunnen draaien, maar aan mijn wil om ervoor te gaan zal het niet mankeren! En ik ben er vrij zeker van dat als ik de trainingen die Jimmy nog op de planning heeft staan goed kan afwerken (samen met hem), mijn conditie er sowieso nog een pak op vooruit zal gaan...

Herfstig pruimen-kastanjebrood

Dit hartverwarmend broodje dat me doet denken aan de herfst vond ik voorbije maandag uit. Het valt waarschijnlijk wel op dat ik vaak ontbijtbroodjes post. Het is zo ontzettend handig om altijd een gezond ontbijt bij de hand te hebben! De plakken kan je apart invriezen. Neem de avond voordien gewoon een plakje uit voor de volgende morgen. Ben je veganistisch? Laat de eieren dan gewoon weg en voeg meer rijstmelk/water en bakpoeder toe. Ik deed in mijn pruimen-kastanjebrood wat rijsteiwit om als sporter op een gemakkelijke manier aan meer eiwitten te komen. Je hoeft dit ingrediënt niet persé toe te voegen want het verandert op zich niks aan de smaak.

Wat heb je nodig voor +/- 8 ontbijtplakken of 16 tussendoortjes?

• 200 gr boekweitmeel
• 100 gr quinoameel
• 150 gr kastanjepuree
• 130 gr ontpitte dadels
• 170 gr ontpitte gedroogde pruimen
• 3 handjes gedroogde bessenmix
• 4 eetlepels zaden-pittenmix
• 200 ml water
• 150 ml rijstmelk
• 25 gr rijsteiwit (optioneel)
• 3 eieren
• 2 grote theelepels kaneel
• 3 grote theelepels bakpoeder
• 5 druppels vanille-extract
  
  
• een groot cakeblik (liefst een siliconen variant)
• een blender of keukenmachine

Hoe bereid je het?

1. Verwarm de oven voor op 170°C.
2. Doe de eieren, dadels, kaneel & het heet water in je blender/keukenmachine en mix tot de dadels fijn zijn. 
3. Giet het mengsel in een kom en spatel er achtereenvolgens de kastanjepuree, de rijstmelk, het vanille-extract, het bakpoeder, het meel, het rijsteiwit, de gedroogde bessenmix en 3 eetlepels zaden-pittenmix door.
4. Snijd de ontpitte gedroogde pruimen in stukjes en spatel deze ook door het beslag.
5. Als je geen siliconen cakeblik hebt, vet het dan in of gebruik een bakspray. Bestrooi vervolgens de zijkanten met wat boekweit- of quinoameel.
6. Stort het beslag in je cakeblik.
7. Werk je broodje af met nog 1 eetlepel zaden-pittenmix.
8. Bak het pruimen-kastanjebrood in +/- 60 min. gaar. Test met een satéprikker of je broodje klaar is. Als deze er proper uitkomt, mag je het laten afkoelen op een rooster.
9. Snijd het pareltje in stukken als het afgekoeld is en vries deze nadien eventueel in.

Geniet ervan!

Verfrissend aardbeien-kwarkbrood

Dit broodje is heerlijk als tussendoortje of ontbijt op warme zomerdagen! Aangezien er kwark in zit, moet je het zeker in de koelkast bewaren. Begin jij ook al te watertanden bij het zien van deze verfrissende, gezonde snack? Je kan de yoghurt ook vervangen door een plantaardige melk om het lactosevrij te houden. Ik weet wel nog niet hoeveel ml je dan zou moeten gebruiken.

Wat heb je nodig?

• 150 gr havermout
• 100 gr boekweitmeel/ meergranenmeel
• 280 gr Griekse yoghurt/kwark
• 1 middelgroot ei
• 1 banaan
• +/- 2 handjes aardbeien in stukjes 
• 2 theelepels bakpoeder
• 2 theelepels kaneel
• Handje ongezouten noten
• Handje cacao nibs of bakvaste chocoladedruppels
• Sap van ½ citroen
• Snuf zout
  
  
• Siliconen cakeblik (Ik denk niet dat het met een klassiek bakblik zou lukken want de aardbeien worden tijdens het bakken stroperig. Ze zouden dus aan het bakblik kunnen blijven plakken.)
• Handmixer

Hoe bereid je het?

1. Verwarm de oven voor op 180°C. Maak de aardbeien proper en snijd ze in stukjes. Hak de noten grof.
2. Meng eerst het meel, de havermout, het bakpoeder & het zout in een grote kom.
3. Mix daarna in een andere kom met een handmixer de banaan, de yoghurt/kwark, het ei & het citroensap tot een luchtig beslag.
4. Voeg nu langzaam en al roerend de droge ingrediënten toe aan de natte ingedriënten.
5. Spatel de cacao nibs/bakvaste chocoladedruppels, stukjes aardbeien & noten door het beslag en giet het geheel in het siliconen cakeblik.
6. Zet het cakeblik in het midden van de oven en bak het brood ongeveer 50 minuten. Het broodje moet langer bakken dan je denkt door de aardbeien die veel vocht afgeven. Na 40 min. kwam een satéprikker er bij mij al proper uit, maar het broodje was nog niet voldoende doorbakken. 
7. Laat het pareltje lang genoeg afkoelen zodat de aardbeien terug wat kunnen opstijven. 

Het fijne aan dit broodje is dat je de plakjes gemakkelijk enkele maanden kan invriezen. Je kan dan gewoon 's avonds als ontbijt voor de volgende dag een plakje uit de diepvries nemen.

Laat het smaken! 

Een geluk bij een ongeluk

Foto: Jimmy Laeremans

De meerderheid die deze blogpost leest, is waarschijnlijk op de hoogte van wat er zo'n 7 weken geleden gebeurd is. Plots werd ik bijna van mijn leven beroofd terwijl ik overstak met de fiets. Ik werd namelijk aangereden door een motard. Of ik de afstand waarop hij naderde verkeerd inschatte of hij te hard reed, is nog niet duidelijk. Ik was in ieder geval bijna aan de overkant toen hij mijn achterwiel meenam. Hierdoor werd ik de lucht in gekatapulteerd en kwam ik met een stevige plof op de borduur terecht.

Ik herinner me weinig van de val zelf. Wat ik wel goed besef, is dat ik er nog goed ben vanaf gekomen! Na ongeveer 4 weken was de zwelling boven mijn rechterknie nagenoeg verdwenen. Ik heb ontzettend veel geluk gehad dat enkel mijn spier geraakt was en niet een bot of een pees... Het scheelde maar een haar! Na +/- 5 weken was mijn barstje in het borstbeen genezen.

Het ongeval heeft mij een heel andere persoon gemaakt. Ik ben nog een pak voorzichtiger geworden op de weg dan ik vroeger al was, maar ik geniet ook gewoon veel meer van elk moment... Terwijl ik vroeger sommige zware trainingen als een opgave zag, probeer ik nu echt elke keer te genieten als ik mijn loopschoenen aantrek. Sinds het ongeval heb ik pas echt goed door hoe hard ik het getroffen heb met een lichaam dat in staat is om mijn favoriete sport te beoefenen!

Uiteraard heb ik al veel moeilijke momenten achter de rug. Wekenlang binnen alternatief trainen terwijl het super mooi lenteweer was om in te gaan lopen, was vaak een zware opgave. Maar ik dacht maar aan één ding: Ik heb verdomme nog het geluk dat ik binnenkort weer kan lopen, dus vecht nu voor zo min mogelijk conditieverlies! Toen ik na 5 weken weer in staat was om mijn loopschoenen aan te trekken, merkte ik toch dat ik er een enorme achteruitgang van mijn goede vorm waarin ik voordien verkeerde, ging moeten bijnemen.

Vechten voor mijn comeback zal nog een zware opdracht worden! Het zomerseizoen met een afwisseling van stratenlopen en pistewedstrijden doe ik het allerliefste. Jammer genoeg zal ik deze zomer niet veel van die wedstrijden meer kunnen meepikken... Die ene tegenslag bleek trouwens nog niet genoeg te zijn. Na een kleine twee weken terug op gang te zijn met lopen, heb ik op een stomme manier mijn grote teen vrij ernstig bezeerd. Dit betekent opnieuw een week niet trainen. Fingers crossed dat er geen duiveltje boven mijn hoofd hangt en dat de comeback waarvoor ik blijf vechten me gegund is!

Herinnering aan mijn eerste grote wedstrijd in 2012: de Memorial Van Damme

Vegetarische zoete aardappellasagne met aubergine & spinazie

"Zalig om een lasagne te kunnen eten die zo dicht aanleunt bij 'echte' lasagne, maar dan zonder schuldgevoel." - Jimmy Laeremans

Wat heb je nodig?
Ingrediënten voor 2 personen:

• 1 grote zoete aardappel
• 1 aubergine
• 400 gr tomatenstukjes met basilicum
• 200 gr verse spinazie 
• 1 sjalot 
• 1 teentje knoflook
• 85 gr Griekse yoghurt
• 1/2 ei
• 50 gr feta
• olijfolie
  
  
• oregano
• gedroogde chili
• peper & zout
  
  

• een bakplaat met bakpapier
• een ovenschotel voor 2 personen

Hoe bereid je het?

1. Verwarm de oven voor op 180°C.
2. Schil de zoete aardappel en snijd ze in de lengte in plakjes van 1/2 cm breed.
3. Leg de plakjes zoete aardappel naast elkaar op een bakplaat met bakpapier. Besprenkel met wat olijfolie en kruid naar eigen smaak met oregano, peper en zout. Bak ± 15 min. in de voorverwarmde oven.
4. Snijd de aubergine in plakjes van 1/2 cm breed. Als je een echte chefkok bent, mag dit in de lengte. Zo heb je grotere plakjes. Strooi vervolgens op beide kanten wat zout. Zo ga je tegen dat de plakjes bruin verkleuren.
5. Doe wat olijfolie in een antikleefpan en bak de aubergine gaar. Keer de plakjes regelmatig.
6. Snipper ondertussen het teentje knoflook en het sjalotje fijn. Bak het glazig in een kookpot met wat olijfolie. Voeg vervolgens de tomatenstukjes toe en laat enkele minuten stoven. Kruid naar eigen smaak met chili en oregano.
7. Maak de spinazie schoon en laat deze slinken in een kookpot met een heel klein beetje water en een scheutje olijfolie. Druk daarna de spinazie goed uit in een vergiet. Anders wordt de lasagne te waterig.
8. Nu kan je aan de lasagne beginnen! Lepel 2 à 3 eetlepels tomatensaus in een ovenschaal. Leg er wat spinazie en enkele plakjes aubergine en zoete aardappel op (hou 2 mooie plakjes aubergine opzij voor de afwerking). Op elke laag aubergine strooi je een beetje (zwarte) peper. Bedek met tomatensaus. Herhaal tot alle ingrediënten op zijn. Eindig met een laagje tomatensaus.
9. Klop een ei los en meng de helft ervan onder de Griekse yoghurt. Giet over de lasagne en werk af met de 2 plakjes aubergine. Verkruimel er ten slotte de feta over en klaar is kees!
10. Bak ± 25 min. in de voorverwarmde oven.
    
    

Hopelijk kan jij er ook niet afblijven! 

Mijn toekomst(dromen)

Foto: Jimmy Laeremans

Dat lopen mijn uitlaatklep is, zal voor iedereen wel al duidelijk geworden zijn. Als het enigszins binnen de mogelijkheden ligt, zou ik er dan ook dolgraag mijn beroep van maken! De toekomst ligt voor mij volledig in de lange afstand. Voorlopig leg ik me nog even toe op de afstand die ik momenteel het liefste doe: de 5000m en 10 000m. Maar over een paar jaar zal ik overschakelen op de halve marathon.

Sterke conditie

Waarom voor een langere astand kiezen die je minder graag doet, denk je misschien? Wel, Jimmy (mijn vriend en trainer) heeft al lang door dat ik bijna niet vertraag als ik een langere afstand moet lopen. Zo is mijn tempo per km dat ik op 10 miles kan lopen niet veel trager dan mijn tempo op 10km. Dit verklaart dat ik over een goede conditie beschik.

Testen Bakala Acadamy

Voorbije maandag heb ik ook een inspanningstest en lichaamsanalyse laten doen bij Bakala Acadamy in Leuven. Uit de inspanningstest is eveneens gebleken dat ik helemaal gemaakt ben om het tempo dat ik op een HS van 168 bpm bereik, lange tijd vol te houden. Dit komt omdat ik rond deze hartslag nog niet veel lactaat aanmaak. Mijn lichaam kan het dus nog vlot afvoeren waardoor mijn spieren niet verzuren. Ga ik op een hogere hartslag lopen, dan stapelt het lactaat ineens snel op waardoor ik wel verzuur. Het komt er dus op neer dat ik niet extreem snel kan lopen, maar wel erg lang een vrij hoog tempo kan aanhouden.

Knokken voor combinatie school-lopen tevergeefs

Ik vertelde daarnet al dat ik mijn beroep van het lopen zou willen maken. Ondertussen heb ik mijn leven helemaal zo ingericht dat ik me er volledig op kan richten. Jammer genoeg heb ik hier wel mijn studies lager onderwijs voor moeten stopzetten... Ik heb 4 jaar geknokt om het te proberen combineren, maar het was tevergeefs. Slagen op mijn vakken was nooit een probleem! Ik heb twee herexamens gehad in die tijd: geschiedenis en de geschiedenis van de bijbel (godsdienst). Deze herexamens had ik enkel omdat geschiedenis me totaal niet ligt.

Stage niet combineerbaar 

Waarom lukte het dan toch niet? Stage viel heel moeilijk op te splitsen. Ik had namelijk wel een gespreid traject voor mijn studievakken. Hierdoor liet ik steken vallen tijdens stage want ik wou toch blijven trainen. Ik had dan nog eens de 'pech' dat ik niet het 'supertalent' bezat om voor de klas staan. Dus ik moest er echt wel hard voor werken.
Binnen de 5 jaar kan ik mijn studie nog opnieuw opnemen, maar ik denk dat de kans dat ik dat zal doen klein is. De eerste reden is al duidelijk: ik mis 'supertalent'. Maar de job lijkt me sinds het M-decreet ook niet meer zo aantrekkelijk. Je hebt als leerkracht NOOIT meer gedaan door de differentiatie die je continu moet voorzien voor zowel zwakkere als sterkere leerlingen.

Leven in functie van het lopen

Wat doe ik dan nu in de plaats? Ik ben parttime beginnen werken bij bakkerij Brood & Co in Aarschot. Deze job doe ik echt graag en valt te combineren met topsport. Zo ga ik me volop kunnen gooien op de toekomst waar ik van droom!

Focus op mensen die me steunen

Er zijn mensen die helemaal niet achter mijn keuze staan. Zij zijn ontgoocheld omdat ik mijn studies heb stopgezet. Ik ben zogezegd onvolwassen omdat ik niet kies voor een toekomst van veel geld verdienen, maar een risicovollere toekomst waar ik wel heel de tijd mee in mijn hoofd zit... Ik ben mij ervan bewust dat topsport iets is dat je van de ene op de andere dag kan ontnomen worden. Maar ik ben jong en ik wil wat! Ik heb enkel nu de kans om ooit een EK of misschien wel meer te bereiken. Daarna kan ik nog lang genoeg voltijds gaan werken en/of bijstuderen. Ik weet zelfs al dat ik me dan erg graag op voedings- en dieetkunde zou gooien.

Foto: Jimmy Laeremans

Fingers crossed dat Jimmy, ik en alle mensen die achter mij staan in de lange afstand samen iets moois mogen bereiken! 

Chili con carne op Jimmy's wijze

Wat heb je nodig?
Ingrediënten voor 3 à 4 porties:

• 500 gr kippengehakt 
• 2 uien
• 1 stengel prei
• een halve rode paprika
• een halve gele paprika
• 2 wortels
• 1 blik kidneybonen (400 gr)
• 1 pot pastasaus met ricotta (400 gr)
• 1 blik tomaten in stukjes (400 gr)
• 1 teentje knoflook
• gedroogde chili
• burritokruiden
• (pikante) spaghettikruiden
• olijfolie

Hoe bereid je het?

1. Snipper de knoflook en de uien fijn. Fruit het in een diepe kookpot met een scheutje olijfolie.
2. Neem een pan klaar en roerbak hierin het gehakt op een matig vuur.
3. Snijd ondertussen de wortels, paprika en prei in stukjes en voeg ze in deze volgorde toe aan de ui en knoflook in de kookpot. Roer regelmatig.
4. Giet het blik kidneybonen in een zeef en laat er water over stromen tot het stopt met schuimen. Laat de kidneybonen in de zeef nadien nog wat uitlekken boven een kookpot. 
5. Voeg vervolgens het gehakt uit de pan toe aan de groenten in de kookpot evenals het blik kidneybonen, de pot pastasaus en het blik tomaten in stukjes. Roer dit alles goed onder elkaar.
6. Kruid naar eigen smaak met gedroogde chili, burritokruiden en (pikante) spaghettikruiden.
7. Laat het geheel nog een half uurtje pruttelen en je chili is al klaar! 

TIP
De chili con carne is super lekker op een meergranenwrap! Werk af met wat geraspte kaas.

Geniet ervan!